maandag 10 november 2014

IJSLANDSE HOND

Pittig parcours in het Groenewoud uitgezet door gastheer Jeroen Jaspar

Wandeling van de IJslandse Hondenclub in Swalmen. 
Zon, gezellige mensen, lieve en mooie honden. Je had erbij kunnen zijn.
Het IJStijdschrift krijgt de primeur.

Borrelen met Limburgse vlaai en sunjigse sop bij Herberg de Bosberg



zondag 9 november 2014

HONDENTELEVISIE


De Amerikaanse zender DOGTV die zich uitsluitend op honden richt, heeft een poot op Europese bodem gezet. Eind oktober presenteerde DOGTV zich op de televisiebeurs MIPCOM en maakte bekend dat het binnenkort (rond de klok te zien) te zien is in Duitsland, Engeland, Ierland en Frankrijk. Aangezien dertig tot veertig procent van de huishoudens in Noord-Amerika en Europa een hond heeft, en die viervoeters zich overdag vaak zitten te vervelen, is er veel potentieel, redeneert de zender. De programmering is hondvriendelijk: wetenschappelijk (door de top van huisdierenexperts) ontwikkelde programma’s ter vermaak van de waakhond en/of de hond die zich tijdens zijn baasjes afwezigheid allenig voelt.
De kleuren en geluiden zijn aangepast voor de zintuigen van honden en ondersteunen hun natuurlijke gedragspatronen. Het resultaat: een tevreden, gelukkige hond die zonder stress, verlatingsangst of verveling thuis kan blijven.



DOGTV en The Humane Society of the United States hebben de handen ineengeslagen voor dit project. Elke keer als jouw hond geniet van DOGTV ondersteunt hij daarmee het goede doel. Kan het nog mooier? 

zaterdag 8 november 2014

VELDWACHTER


Een dag die begon met mist en afsloot met een warmterecord. Het is 22 graden boven nul. Skip muist in het veld. Ik wacht toegeeflijk. Het is muizen- en mollenmaand. Ik kan Skip voorwaarts delegeren, maar dan duikt hij in het eerstkomende muizengaatje. Een defilé van honden en eigenaars trekt langs. Kletspraatjes verkopen doodt de tijd. Een willekeurige wandelaar die me na een uur nog ziet staan, merkt op: ‘Als ooit het beroep van veldwachter weer in ere wordt hersteld, hoeven ze geen vacature te plaatsen. Jij bent de aangewezen kandidaat voor deze geduldige job. Geen ouderwetse bromsnor, maar een uiterst tolerant wachtend vrouwspersoon in het veld. Haha, een geestige metafoor. Ik vind het prima. Het is bepaald geen straf om met dit zonnetje te moeten wachten. Bovendien gun ik het de lieverd.

vrijdag 7 november 2014

STADSE FRATSEN deel VII



Foto: Mark van der Zouw


Ik verzamel stukjes tekst en plaatjes omdat ze laten zien dat honden erbij horen. Voordat ik  na een korte bewaartijd tot prop gevormd in de prullenbak mik een compilatie.

PS 27-9-2014 EVA HOEKE
... 'Waarom ga je niet iets met mensenleed doen? Vluchtelingen bijvoorbeeld, of bejaarden. Als ze ergens handjes nodig hebben..."
Lief schudde haar hoofd. ' Daar heb ik dus helemaal niks mee. Je mag het niet zeggen, maar als ik op straat een ongeluk zie, vind ik het erger als het een hond is dan een mens.

PS 27-9-2014 WONEN IN ARTIS
Darwin. Onze Tibetaanse hond heet eigenlijk Da-Chu, maar dat klinkt toch een beetje als 'hatsjoe'. Ik heb hem dus maar Darwin genoemd. Ik loop graag met hem door Artis, als het park leeg is, langs de randen. Even bij de pinguïns kijken. Pinguïns zijn lieve dieren, die kijken nieuwsgierig terug. Sommige dieren ga ik absoluut niet langs. bij de katachtigen blijf ik weg. Bezoekers mogen hun hond niet meenemen het park in, ik heb er dus wel eens discussie ove gehad. Maar als mensen er vraagtekens bij hebben, zeg ik: 'Hij woont hier. Net als ik.'
Interview door Kees van Unen met Hiag Balian directeur van Artis.

PS 27-9-2014 ZATERDAGOCHTEND
Agnes Hofman op weg naar Mart Radio, een lokaal radiostation. ... Daar presenteert Hofman iedere zaterdagmorgen van tien tot twaalf het programma Roots On Air ... Hond Texas mag ook mee en ligt tijdens het presenteren bij haar voeten.
foto: Marijn Scheeres

Volkskrant Magazine 18 oktober 2014 Henk (van Straten) lift mee met Roos Rebergen
... vier avonden optreden ... Nu gaat ze haar hond ophalen bij een vriend, tevens haar drummer. Een hond die, hoe kan het ook anders, ooit is komen aanlopen. Daarna treint ze dan naar Rotterdam, vanuit waar ze naar haar huidige woonplaats Antwerpen zal reizen.
... Op het perron van Utrecht Zuilen zegt ze dag en daalt dan een betonnen trap af. Het heeft iets eenzaams. Er mist iets. Een hond? Ja, een hond.


donderdag 6 november 2014

TOMBOLA


Op het ruiterpad knabbelt een konijn tussen de tenen van zijn achterpootje. Byker ziet ‘m als eerste. Gedrieën zetten ze hun beste beentje voor. Het konijn met een steeds groter worden afstand voorop, dan Byker, daarna Skip en als hekkensluiter Cruzer. Het konijn neemt niet eens de moeite om hard te rennen. Het huppelt, wacht, huppelt. Het is glashelder: was gejaagd worden voor de konijnen eerst een tombola, nu komen onze honden niet eens meer in aanmerking voor de poedelprijs.

De rebellen worden door de konijnenpopulatie in het ootje genomen. Zouden door roddel en achterklap de tanende capaciteiten zijn doorgegeven? Herkennen ze hun geyip, de bellen, of hun stijl zo langzamerhand? Merken ze dat onze (nagenoeg alle) drie senioren trager worden? Of zijn dit superkonijnen aan wier snelheid niet getipt kan worden? Voor ons is het een lot uit de loterij: iedereen heeft lol. Er zijn alleen maar winnaars. 

woensdag 5 november 2014

ZWIJNEN

dineren in stijl

Het is vroeg donker. Skip wil net zijn mand opzoeken als de bel gaat. De buurman, een van d'Heeren, overhandigt een bakje met medaillons van wild zwijn. Ik laat het aan Skip zien. Die grijpt zijn kans en graait gulzig in de bak. ‘Zo hebben we het graag’, zegt buurman. ‘De andere helft bewaren we voor morgen’, beloof ik Skip. Skip zit nog een uur kaarsrecht kwijlend voor de koelkast, voordat hij mijn toezegging voor waar aanneemt en opgeeft. Bij het ontbijt had Skip weer zwijn.

Ook lekker wild doen? Maak de vermaarde zondagse-soep-wandeling (de veerpont/brugroute) met of zonder hond en pauzeer bij de d’Heeren. Klik hier voor openingstijden, menu en locaties.

aan tafel

dinsdag 4 november 2014

BLAMAGE


Een amazone te paard rommelt met haar cape op de kruising vanwege de drenzende regen. De rebellen omzeilen het in hun ogen rare gehannes. Rap mingelen ze op het konijnenveld met Bagno en Taina. Hun baas, vergezeld van de overgebleven helft van zijn kwartet kan roepen wat hij wil. Bagno heeft zich aangesloten bij de rebellen. De vijf, goed opgeladen, pezen flink door. Er heerst grote saamhorigheid.

M. en ik trekken ons eigen plan en volgen de vaste route. Bagno’s baas voegt zich mopperend bij ons. Hij doet zijn beklaf over Bagno die de rebellen en ons verkiest boven hem. ‘Ja, dat kan je op je klompen aanvoelen’, vergoelijk ik. ‘Met een meute jagen is veel spannender, dan braaf met de baas mee. Bagno keek zo blij toen hij zijn hondenvrienden aantrof.’

Konijnen houden het vijftal in hun greep. Tijdens de pauze - Byker moet abrupt poepen en Skip moet op adem komen - komt Bagno een koekje halen. Hij ontwijkt zijn baas en komt rechtstreeks naar mij toe, neemt een koekje en een aai in ontvangst, en gaat er weer vandoor. De baas valt steil achterover: ‘Hij zag me niet eens staan!’

Bagno’s baas wil naar huis en doet een volstrekt overbodige oekaze. M. en ik zijn zo meelevend om het vertreksein aan onze honden te geven: ‘Anders ben je toch kansloos.’ ‘Wrijf het er maar in’, is zijn matte commentaar. Op de terugweg maakt Bagno zich plompverloren los uit de groep. De baas appelleert aan zijn aangetaste ego. Bagno solosprint naar het zojuist aangekomen gulle bejaarde echtpaar waar hij zich laat fêteren op knuffels en koekjes. Wat een afgang.

maandag 3 november 2014

HONDENEVENEMENTEN NOVEMBER


2 november 
Nederlandse Huisdieren Uitvaartbeurs Memories forever Zaltbommel.

8 november
Landelijke bijeenkomst Dierenhulpverlening te Maarssen georganiseerd door Stichting Dierenlot. Info: www.dier.nu

8 en 9 november 
Nationale huisdierendagen - een grote beestenboel in TT Hall Assen.

9 november
Wandeling IJslandse Hondenclub Groene Woud in Swalmen.

23 november
WinterEvent voor honden en baasjes in het Beatrixpark te Amsterdam.
Info: www.mobielelokatieopmaat.nl




zondag 2 november 2014

GERED



Gemberkleurige Jaap houdt het trottoir bezet. De kater in het kwadraat blokkeert de doorgang van het seniorencomplex waar opa resideert. Zijn begroeting bestaat doorgaans uit het strijken van zijn staart langs mijn been, een vragend miauw of hij mee naar binnen kan, of rollen op de plak voor de ingang. Nu verzet hij geen poot, wel maakt zijn schouderpartij slagzij. Skip staat namelijk tussen het object van zijn verlangen en hem in: een muis onder de heg. Wij willen naar opa, Skip (die geen sjoege van de muis heeft) wil eerst naar Jaap, Jaap wil naar muis. Door alle consternatie zwijnt de muis. Hij trippelt met bolle rug, zo nietig mogelijk, tussen alle benen en poten door. Voor de afwisseling heeft Skip eens een muis gered.

zaterdag 1 november 2014

ALLERHEILIGEN

Zeg nou zelf: wie is er bang voor zo'n schattig hondje?

Ik heb net mijn eigen stoepje schoongeveegd. Die van de wederzijdse buurtjes gingen in een moeite mee. Skip ligt vooraan in de gang op wacht. Een gepimpte golf met buitenlands kenteken wordt voor onze deur geparkeerd. Dat mag (helaas); onze straat is de eerste vanaf het stadscentrum met - nog wel - gratis parkeren. Op Allerheiligen is er elk jaar een Duitse invasie. Ik groet de passagier die uit de zwarte auto voorzien van toeters en bellen, stapt. De met goud behangen jongeman knikt omdat hij zich gedwongen voelt. Skip kwispelt hevig: leuk! bezoek! Ze komen niet voor ons, maar om te shoppen.

Zijn chickie blijft achter het getinte glas zitten. Ik maak eruit op dat ze een afkeer voor honden heeft. ‘U kunt gerust uitstappen, mijn hond gaat niet voorbij de dorpel’, laat ik weten. Daar heeft ze geen boodschap. Het autoraampje kiert open. Gebiedend gebarend en in een onverstaanbare taal maakt ze mij duidelijk dat ik de hond achter slot en grendel moet zetten.

Ik ben de beroerdste niet, maar op die manier voel ik me daartoe niet geroepen. Bovendien ligt Skip binnenshuis. Het toeval wil echter dat ik buiten klaar was. Ik had dolgraag de vervolgstap geweten: de dienst blijven uitmaken, volharden in wachten, of wegrijden.