UITSLOVERIJ

Dat je je tijdens een warme wandeling zo hebt uitgesloofd met rennen dat je zo moe bent dat het tafeltje in de camper als kussen dient.

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak

COMFORTZONE

De laarsjes vervangen door hondenvoetjes

Onderweg tref je een kennis (met hond). Jullie proberen een praatje te maken, maar dat wordt overstemd door geblaf. De hond voelt zich duidelijk niet op z'n gemak uit bijv. onzekerheid of angst. De comfortzone bij mens en dier is de gevoelsmatige onzichtbare cirkel om iemand heen waarbinnen hij/zij zich veilig voelt. De diameter (in dit geval de afstand tussen de hond en datgene wat hem niet zint) is voor iedereen en in verschillende situaties anders. 

Blaft je hond uit onzekerheid tegen een voorwerp, mens of hond? Neem letterlijk een stapje of meer, terug tot het blaffen stopt en je hond zich veilig voelt en zich rustig gedraagt: dit is momenteel zijn comfortzone. Door afstand te nemen, geef je de hond letterlijk de ruimte om goed om te gaan met de situatie en zich (meer) te ontspannen. Bouw het middels de coping strategy bij ieder treffen langzaam op.

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak

LOS LANGS DE MAAS

 

Negen is ze. Ze is momenteel wat sloom. Komt het omdat ze weer de hele dag buiten is met dit mooie weer en niet de tijd neemt voor overdagdutjes? Wanneer de avond valt weet ze niet hoe gauw ze boven moet komen. Op bed valt ze dan meteen in een diepe snurkslaap. De wandelingen zijn bijna een verplicht iets. Ze loopt altijd los in het bos, maar langs het stroomgebied van de Maas waar een drukbereden ringweg aan grenst mocht ze nooit los. Het is ook een vreemde plek voor een officieel hondenlosloopgebied. Nu ze zo traag is, mag ze voor de eerste keer van de lijn op het stuk waar de strook op zijn breedst is. De grote glimlach geeft aan dat ze het he-le-maal geweldig vindt.

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak

HET IS WEER TERRASJESWEER

 

Voorjaarswandeling Leudal 

Na de wandeling bibberend op het open terras door de gure wind, maar Pop heeft lang genoeg gewacht. Het moet maar eens voorbij zijn met die natte winter.

Het is zondag 7 april 2024 en Limburg laat zich van zijn beste kant zien. De dag ervoor was het 26 graden. Ontluikend groen, 18 graden en bewolkt blijken ideaal hondenwandelweer. We volgen met z’n achten (Erak met Marjon, Dascha met Regina en Erwin, Pop met Cela en Wim) de door Regina uitgezette route. Erak en Dascha kennen elkaar van een vorige wandeling. Erak ziet Pop voor het eerst op de parkeerplaats.  Voordat we kennismaken weet hij bij haar aanblik dat de 'gevlekte kortharige IJslander', en niet de Friese Stabij die uit een andere auto springt, tot ons groepje moet behoren.

Het Leudal voorziet in zowat alles waar hond en mens blij van worden. Verrassende slingerpaadjes: wie komt daar om de hoek kijken? Hoogteverschillen voor klimpartijen en rapide afdalingen. Een snelstromende beek met zanderige baaitjes waar Dascha zwemt, Erak modderlaarsjes krijgt en zijn tong laaft aan het zachte eau de Leu. Ravijnachtige beekdalen met fenomenale uitzichten en Pop vindt het hoogste panorama. Houtwallen voor gespitste oren: wat hoor ik daar ritselen? Het Leudal is een aanlijngebied, maar daar trekken we ons minder van aan dan gedicteerd: honden hebben net als alle andere dieren ontspanning nodig. Onze brave honden volgen keurig het pad en verdienen dat we waar we vinden dat het kan burgerlijk ongehoorzaam zijn.

Pop loopt voorop terwijl ze nog nooit het Leudal heeft bezocht, de mannen volgen haar op de voet, Dascha pendelt, Erak vormt samen met de dames de achterhoede van de korte colonne. Voordeel van een klein groepje is dat er volop gelegenheid is om verhalen te delen. Zo leren we dat Marjons ouders vroeger al een IJslandse hond genaamd Edda hadden, Erwin en Regina eerst een Noorse Elandhond en daarna een Samojeed bezaten, waardoor ze voor hun derde spitsoor voor een gemakkelijkere losloper kozen, en Pop onze vierde lieverd in het spitsorenrijtje is.

Onderweg gidst Erwin ons met interessante wetenswaardigheden langs natuur en historische gebouwen zoals (niet) werkende molens en een boerderijtje dat nu als B&B is ingericht. Pop is dol op terrasjes en wil afzwaaien naar het zitje in de tuin. Op het terras van St. Elisabeth’s hof doen we ons te goed aan Limburgse vlaai, koffie/thee en Hertog Jan. Dascha heeft honger, de Erak zit op de uitkijk en Pop is zijn sidekick als er naar een passerende Pomsky, een Dobermann (of -vrouw) en een Corgi  gedagblaft moet worden. Jaja, onze honden zijn beleefd opgevoed. De kok zorgt voor hilarische Agathe Christie-achtige spanning: waar rijdt hij gehaast in zijn zwarte bolide heen en wat haalt hij na zijn gezwinde terugkeer uit de kofferbak? De sfeer is gemoedelijk, de prijzen zijn ouderwets en aan gespreksonderwerpen geen gebrek – IJslandse honden, Oostenrijk, haken, yoga, hondenopvoeding, leeftijd en nog veel meer. De honden hebben het wel gezien op het nu drukbezochte terras en zijn aan rust toe: thuis dromen in de eigen mand van een heerlijke natuurwandeling. Op het laatste nippertje wordt het verplichte nummertje, de groepsfoto, niet vergeten, waarbij de neuzen van de honden dezelfde andere kant op wijzen. Ook met de humor zat het wel goed. Met een hartverwarmende zon hervatten we ieder onze terugreis.

Voor wie de route in het Leudal wil nalopen: startpunt is de parkeerplaats naast het bezoekerscentrum en restaurant St. Elisabeth’s hof Roggelseweg 56 6081 NP Haelen. Je kunt kiezen uit de korte en lange route. (uit IJstijdschrift nummer 59)

MAGISCHE BLOESEM

Het is de mooiste bloeiperiode van het jaar: overvolle roze en witte bloesembomen. Pop vindt het magisch: je blijft warm terwijl je ondergesneeuwd wordt. Ze kan geen genoeg van krijgen van de bloesemblaadjes die in de wind omlaag fladderen als vlinders. Elk plekje in de tuin wordt uitgeprobeerd met overal hetzelfde resultaat. Als ik dan de tijd en de rust neem om bij haar te zitten en zenbloesemmuziek opzet, wil ze geeneens gaan wandelen. Zo'n schitterende dag mag nooit voorbijgaan.

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak

TIKKIE

Een jonge snoezepoes steekt nieuwsgierig zijn kopje om de hoek. Pop had de specifieke kattengeur al geschoten en vloog eropaf. Niet om gedag te zeggen, maar om 'm weg te jagen. Tja, we hebben geprobeerd om de poes geen kat te benoemen en zijn voornaam gebruikt als soortnaam. Maar ook aan 'het is toch je buurmeisje, dat is praktisch familie' kleeft de specifieke kattengeur. Als je al negen jaar lang de katten(drollen) uit de tuin weert, baat niets meer om het te stoppen.

Opmerkelijk: de kat liet eerder een drolletje achter waar Pop er niet bij kon (achter plantenhek). Pop die eerst een vaste plek in de tuin had voor haar avondlijke drolletje, draait ze nu op strategische plekken. Ook de buurtkater die dacht het alleenrecht te hebben, komt nu vaker inspecteren.

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak

HEKKENSLUITER

Leuk zo'n sportief evenement vindt ook Pop. Dat het park waar ze graag vertoeft dan weken is afgesloten vindt ze minder. Dus lopen we er telkens naartoe om de stand van zaken op te nemen, want als ik tegen haar zeg dat hekken de doorgang nog belemmeren, gelooft ze me niet altijd op mijn blauwe ogen.

Vier dagen na het evenement staan de hekken er nog. Een renner passeert ons. Een wel heel late finisher! Ik zie Pop denken: dat is een hekkensluiter! De hekken moeten juist open!

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak

DE GEBRADEN EEND

Na een huis- en tuintijger en een fazant krijgt Pop te maken met een wilde eend. Die heeft de tuin van grote dierenvrienden als broed- en kraamkamer uitgezocht. Zie haar genieterig kijken, een knappe woerd die haar van dit geconfisqueerde topplekje kan verdrijven. Pop mag er een dagje logeren, maar de tuin is taboe. Jammer? Ze wordt door de gastdame met lekkere kant-en-klare hapjes verwend en ze mag naast de gastheer op de bank liggen. Wie heeft het er dan nog over eend?

Update: de eend doet alsof ze zit te broeden. Zo heeft ze het goed voor elkaar gekregen. Ze is gewoon op vakantie: speciaal eendenvoer, een rustig stekkie voor zichzelf en eenmaal per dag op vleugels naar de vijver in de buurt om te badderen. Het is me er eendje.

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak

MET VOORBEDACHTE RADE

 

Cooper is back. Yeah! Pop en hij maken de eerste wandeling in het hondenlosloopgebied. Onbekommerd de afgelopen tijd zonder elkaar doornemend, wordt hun loop versperd door een ree. Pop houdt afstand. Het reetje huppelt uitnodigend met haar donzige bips wiegend van hen weg. Heeft ze zin in een verzetje, waarvoor sta je anders middenin het hondenlosloopgebied op wacht? Zo'n uitnodiging kan je niet afslaan. Als ze beiden in het groen verdwenen zijn, rest Pop niet anders dan hen achterna te gaan. De twee waren zo terug. Het ree sprong als een hinde over het kreupelhout en de bramenstruiken, de honden waagden zich er niet in, ze zouden verstrikt raken. Het ree stond er vast te gniffelen, het vooropgezette plan was geslaagd.

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak

1 APRIL

 

Zomers. Een lentebries waait de parasol inclusief tuinstoel om. De lichtgewichtstoel landt bovenop mij, no harm done. Pup ziet het gebeuren, maar blijft zoals verwacht op haar plek. Als de ingedutte baas en Pop wakker worden, laten ze me gewoon liggen: het is vast een premature 1 aprilgrap!

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak