Pop is bij haar vriendje Cooper op baasjes verjaardag. Er is nog een ander hondje, best een beetje verlegen type. Pop gedraagt zich een beetje opdringerig: wie ben jij, waarom ben jij hier, weet je dat ik hier kind aan huis ben? Het andere hondje, moe van de lange autoreis, besluit in de donut te gaan liggen maffen. Pop blijft de vreemde eend in de bijt op afstand nauwlettend volgen. Totdat de gastvrouw nog een donut te voor schijn haalt waar Pop in mag liggen. Ze stapt erin en weer uit. Het andere mandje is veel begerenswaardiger. Uiteindelijk blijft ze naast mijn stoel liggen, het loeren stopt. Het andere hondje loopt naar buiten. Zoals je zou verwachten neemt Pop niet haar plaats in: natuurlijk niet, want het mandje heeft geen enkele waarde meer. We zien ze door het raam buiten in de tuin snuffelen. Dan: ach ja, het is wel even geleden dat we elkaar gezien hebben, maar we kennen elkaar toch!


.jpg)
.jpg)



.jpg)
.jpg)






.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)


.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)

.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)


.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)


.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)

.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)