Ochtend, consternatie in alle vroegte. Wanneer ik de sleutel van de tuindeur wil omdraaien, zie ik tussen de hoge panicum iets wits in de tuin. Verdorie een kat in de tuin. Het wit beweegt niet als een kat. Tot mijn verbazing zie ik dat het een schriele witte legkip is. Pop, in hoogste staat van paraatheid, heeft pech en moet binnenblijven. We hebben geen zin dat het gazon in een slagveld of een slachtveld verandert.
Navraag bij vermeende kippeneigenaars levert niets op. Op de burenapp grapjes en aanbiedingen om 'm op de bbq te leggen. Bij de buren die net in de auto willen stappen, meldt zich een man van een paar straten verderop. Het is zijn kip, maar de kip met (nog) intacte vleugels kan vliegend fladderen en laat zich de vrijheid niet ontnemen. Gelijk heeft ze. Pop gaat wandelen en we laten de tuinpoort open in de hoop dat de kip verder de wereld gaat verkennen.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)

.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)


.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)






.jpg)
