woensdag 28 oktober 2015

AAIHOND

een  glimlach op je gezicht

Opa verblijft tijdelijk elders. In het zorgcentrum zien we dat Skip, zelf senior, een carrière als aaihond best had geambieerd. Iedereen, ouderen en begeleiding, valt voor de blonde knuffel die bij bijna allemaal een spontane glimlach op het gezicht tovert. Skip geniet van de belangstelling en het geaai. Maar bloeit ook een mens niet op van een beetje aandacht of even een liefdevolle arm om hem heen?

zaterdag 24 oktober 2015

ARBEIDSETHOS


Potdichte mist. De schapen herkauwen liggend in het afgegraasde en vol gepoepte weiland. Sommige zijn achterop blauw, andere geel; gemerkt door bedrijvige rammen. De gekleurden weten het niet, maar bezwangerd mogen zij door naar de volgende ronde. De ingehuurde herder rijdt met zijn ute over het zompige voetpad naar de kudde toe, diepe groeven achterlatend. Fluks komen alle dames eensgezind overeind en rijten dun gezaaid verlept zuringblad aan flarden of doen alsof. Ze grazen alsof hun leven ervan af hangt. Linken zij de schandvlekken aan de arbeidsvoorwaarden: wie niet hard genoeg doorvreet, vliegt eruit?

vrijdag 23 oktober 2015

VERSLAVEND


Met spade en hark werk ik de grond om. Skip, die graag buiten is, slaat mijn geploeter genoeglijk met de voorpoten over elkaar gade. Hij weet hoe verslavend en ontspannend wroeten in de tuin is, hij is immers ook verslingerd aan graven. Het vlot goed. Mist verandert in miezer. Mijn haren worden vochtig, die van Skip houden het droog onder de bamboe. Tegen wandeltijd moet ik nog een vierkante meter. Skip wacht genereus tot de groencontainer afgevuld is. Het karwei is gedaan. Ik houd de modderlaarzen aan omdat we besloten hebben om ouderwets door de uiterwaarden te ploegen. Daar neemt Skip de tijd om overal zijn neus in te steken. Geleidelijk verandert de miezer in dikke druppels. Ik laat me tot op het bot natregenen, Skip zou hetzelfde voor mij doen.

donderdag 22 oktober 2015

CARPE DIEM

carpe diem
Er is een spreuk die 100% bij honden past: carpe diem (geniet nu). De rebellen hebben energie voor tien. Waren we pas geleden nog van plan om konijnen in te huren, nu breek je er bijkans de nek over. Het herfstbos is in ontbindende staat. Aanjagers en doordouwers (ons drietal), gangmakers en overlopers (de konijnen) tussen verlept groen en een overvloed aan kabouterhuisjes met rood-met-witte-stippendaken. Opgehokte schapen met distelbollen in de vuile vacht kijken geamuseerd toe.

Skip volgt het spoor en rent als vanouds voorop. Vette konijnen schieten alle kanten op. De meiden nemen de afslag naar de ondertunneling. Skip raakt de weg kwijt. Hij dwaalt af en wordt na heel wat (voor ons koddig om te zien) heen en weer geren, opgehaald door Cruzer. Drie-op-een-rij gaat weer volop aan de gang. Wanneer Byker bemerkt dat Skips gehoor vandaag niet van ‘constanse’ kwaliteit is, herhaalt ze scheller geyip. Na anderhalf uur drinken Byker en Skip het laatste restje poel leeg. Bij het koekjes uitdelen voegt Cruzer zich bij hen. Terwijl het geyip in het bos nog na-ebt, is iedereen van het toneel verdwenen. De konijnen zijn afgedaald om bij te komen van de massasprint. En ook aan de honden hebben we na deze ochtendgymnastiek geen kind meer aan.

zondag 18 oktober 2015

STADSE FRATSEN XIIII


VPRO gids column Paarden Tekst: Esther Gerritsen
Zelden kan ik me inleven in de gedachtewereld van Esther Gerritsen. De column 'Paarden' ging  over honden. We zaten op een lijn. 
Klik op de foto om haar verhaal te lezen.

VM september 2015 Mac eet uit bij Podium onder de Dom Utrecht. Tekst: Mac van Dinther
[...] Hoe is de bediening? Net een stel jonge honden: opgewonden, kwispelend, soms vertederend in hun jeugdig enthousiasme. Af en toe kleunen ze ernaast, maar je vergeeft ze. [...]

VM 19-9-2015 Over Matthijs van Nieuwkerk tekst: John Schoorl
[...] Na twee seizoenen DWDD is hij tussen de koeien gaan wonen. Weg van de gekte. In de Achterhoek vond hij een helse stilte.Hij heeft de eerste maanden niet kunnen slapen van de vossen die om het huis slopen. In elk geritsel vermoedde hij een bende boeven. Hij dacht: we moeten een hond nemen. Maar hij is doodsbang voor honden, dus dat kwam er ook niet van. [...]

dinsdag 13 oktober 2015

MOOI PLAATJE


Olieverfschilderij van McKenzie Fisk


zondag 4 oktober 2015

WERELDDIERENDAG 2015


donderdag 24 september 2015

OPGEKNAPT

umc utrecht
Hoeven we hier niet meer terug?
vervolg op 17-7-2015 bijwerkingen prednisolon.
Leverwaarden schoten (door de Prednisolon) omhoog, zover als het apparaat kon meten (1500) - de normale waarde is 70. De somber gestemde dierenarts vreesde voor de ziekte van Cushing die spontaan kan ontstaan na het gebruik van Prednisolon. Skip overleeft en redt het op eigen kracht. Maar we merken dat hij doof is geworden en eenzijdig blind is. Ook met rechts ziet hij slecht in het donker.

We gaan voor controle terug naar oogspecialist Sylvia Djajadiningrat omdat we vrezen dat de chronische ontsteking van de speekselklier in plaats van geslonken, gegroeid is. Uit de echo blijkt dat de ontsteking achter zijn oogkas 1 cm geslonken is naar 2.9 bij 1.5 cm. Wel ziet oogspecialist Sylvia Djajadiningrat 'suikerspinnen'  rond de lenzen. Dit kan duiden op hoge bloeddruk. We kunnen direct door naar de cardioloog die via Skips slagaders de bloeddruk meet. Deze is alarmerend hoog: 185 terwijl dat normaal rond de 133 moet zijn (met 160 als bovengrens).

Skip krijgt bloeddrukverlagers. De eerste twee dagen keldert Skips bloeddruk (een teken dat ze meteen hun werk doen). En het wonder geschiedt. Na enkele dagen hoort hij weer (voor Skip is elk geluid nieuw!) en is het zicht rechts verbeterd. Skip maakt uit eigen beweging een ererondje op het hondenveld: ik ben er weer! Een endocrinoloog kan ophelderen waar de verhoogde bloeddruk vandaan komt (het is weer een van de vervelende neveneffecten van Prednisolon). Daarnaast moet de bloeddruk de eerste weken telkens opnieuw gemeten worden voor de optimale dosering. Omdat een dagje Utrecht nogal belastend is voor Skip en zijn baasjes probeert onze dierenarts Irene Moors eerst of zij de correcte bloeddruk met een mouwband of via de Doppler Methode kan meten, en wordt er bloed afgetapt om te kijken hoe de orgaanwaarden zijn.

Skip vond de meest vervelende onderzoeken prima te doen, maar een bloeddrukmeting met mouw en een prik voor een buisje bloed voor de endocrinoloog vond hij ver-schrik-ke-lijk. Erg overstuur en toch een bloeddrukdaling van 143 naar rond de 100. We bouwen het tabletje verder af naar een kwartje. Skip, die weer graaft, draaft en monter is, voelt zich ogenschijnlijk goed. De uitslagen van het bloed geven dat ook aan: alle waarden zijn perfect. Zelfs de ontsteking is inactief. Duimen dat de situatie zolang mogelijk stabiel blijft. Want een groeiende massa is een tikkende tijdbom.


Skip is opgeknapt en heeft er weer zin in. Dank aan iedereen voor het duimen en meeleven!!!


woensdag 16 september 2015

HONDENDINER



Zaterdag 10 oktober tussen 11.00 en 17.00 uur organiseert Het Nederlands Kankerfonds voor Dieren (NKFD) de eerste editie van het Nationaal Hondendiner op het strand Renesse-OOst bij Strandrestaurant Our Seaside. De baas eet wat de hond eet! De opbrengsten van het middagvullend programma (met kunstveiling) en het luxe benefietdiner komen ten bate van het NKFD. Reserveren en informatie op: www.nkfd.nl



zaterdag 12 september 2015

JONKHEER

landgoed

Skip is sinds we pas geleden een lapje grond erbij hebben gekocht jonkheer van een eigen landgoed. Wij hadden verwacht dat hij meteen met eigen vlag zijn territorium zou claimen. Een beetje onwennig is het nog. Want net als een vissenkomvis die bij het schoonmaken van zijn aquariumpje in de badkuip eventjes van de weidsheid mag profiteren, blijft Skip vooralsnog op zijn ouwe vertrouwde grondstuk.