We staan klaar om te gaan, als ik even een dringend mailtje moet beantwoorden. Pop zucht: we zouden toch gaan, nu! Drie minuten later, een eeuwigheid voor een hond, kunnen we gaan. Het miezert nu. Pop kijkt me verwijtend aan: dat heb je ervan. Mijn verweer: 'Als we drie minuten eerder waren vertrokken, waren we op straat overvallen door de miezer, dus ...
Helaas trof ze het die middag weer niet. Net met de baas in het park en een fikse bui die niet voorspeld was, barst los. Arme Pop.
Je bent van harte welkom op
.jpg)
.jpg)