zaterdag 16 juli 2016

POKEMON GO



Pop hoeft momenteel nergens anders heen dan naar het spannende talud langs de ringweg. Het is een tussenstation voor overstekende konijnen en te midden van distel, margriet en fluitenkruid huizen ook muizen. Pop wroet en wurmt zich er tussen en onderdoor. Springt, hopst en stuitert. Ze is dubbel teleurgesteld. De helling is zonder haar instemming  gemaaid. Gras en kruid liggen plat. Weg is haar speelterrein. Of toch niet? en drommen opgewonden pubers koortsachtig turend op hun smartphone bevolken de groenstrook die nu geel en rood ziet: ‘Hier is het! Hier is het!’. Pop krijgt weer hoop: houden muis en konijn zich verborgen onder het verdorde maaisel? Ze wringt zich tussen de identieke nerds met scheefzittende bril, woest net-uit-bedkapsel en kinderlijk kleine rugzakjes. Zij zien op de plek waar gisteren nog muizen zaten iets wat wij niet zien: Pok√©mon wezentjes. Pop gaat erbij liggen tot de opwinding zakt. Als de groep aftaait, moet iemand de geschrokken muizen (op)vangen!

At the moment Pop only wants one thing: mousehunting along the slope. She is double disappointed this time: the verge is mowed without her permission and a large group of youngsters (all male) with specs, just-out-of-bed-lookhair, and childish little rucksack with smartphones in one hand are standing on her hunting domain. They're shouting: Here is one! Here is one! Pop squirms herself between the boys: where are the mice, these are my mice? But the youngsters have only eyes for what they see on the phone screen: a virtuel Pokemon creature. Pop lays down and waits untill they are gone. Someone has to tell them there's a stranger who wants to take over their home ground.


Bezoek mijn website     Visit my website:


www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak