WHAT'S FOR DINNER?

 

Je kunt de klok gelijkzetten op Pops hongerige buikje.

Can I have my meaty pleazzz?

BLAFFEN STOPPEN

Blaffen voor dummies

Er bestaan rasgebonden blaffers. Gek genoeg zijn zij vaak van middel of klein formaat en voorzien van spitse oren. Een keertje blaffen moet kunnen. Het is immers hondentaal. Maar ... langdurig blaffen is zelfbelonend gedrag (het maakt onder andere dopamine en endorfine in de hersenen aan).

Sommige honden drijven hun baasjes tot wanhoop met hun geblaf. Straffen en negeren helpen niet. Toch moet je iets doen. Blaffen is - eenmaal verslaafd - moeilijk af te leren.

(Kort) blaffen met een reden is toegestaan, omdat het een hondse uiting is. Herken de opgewonden toon die een aaneengeschakeld geblaf inzet. Blaft de hond in de wind of waarschuwt hij je (bijvoorbeeld onraad), is hij opgewonden (er gebeurt elk moment iets mega leuks), wil hij gehoord worden (de hond probeert je iets duidelijk maken) of uit hij zijn ongenoegen.

Bij blaffen om te blaffen maak je een vriendelijke doch besliste (de intonatie is van wezenlijk belang) opmerking: ‘Eén keer is genoeg. Dankjewel!' De hond krijgt erkenning dat zijn eigenaar hem serieus neemt. Hij voelt zich begrepen en zal verbluft verblaft zijn bek houden. Soms kan een opvolgende 'uh' nodig zijn - kijk de hond dan neutraal (of komisch) aan, trek de wenkbrauwen omhoog en steek eventueel een vermanende wijsvinger op. 

Onderdruk je neiging om de hond te overschreeuwen met stilteverzoeken. De hond ervaart dit als meeblaffen. (Komt dit je bekend voor: de hond blaft in de tuin of op het balkon. Voor alle honden in de buurt die ook buiten zijn is dit het sein om mee te blaffen uit saamhorigheid. Je legt je hond het zwijgen op door de oorzaak van zijn geblaf weg te nemen of als die er niet is door te samenzweerderig te fluisteren. De hond begrijpt dat overstemmen ongewenst is.

Vaak wordt de hond als boosdoener gezien, maar ligt de schuld niet bij zijn mens die hem in een situatie brengt waar hij niet mee om kan gaan? Bij blaffen om een reden: neem de oorzaak weg en zorg dat de hond je kan vertrouwen. Klinkt simpel en dat is het ook. Lees de lichaamstaal van je hond en bekijk zijn omgeving: wat wil hij je vertellen? Haak hier als evenwichtige begeleider op in: bevestig met woorden zijn gevoel (bijvoorbeeld angst, jaloezie ..) EN haal de prikkel weg - dat kan door bijvoorbeeld samen met de hond afstand te nemen van dat wat hem ontstemd of bang maakt of juist samen een voor de hond eng voorwerp ontkrachten. De hond voelt zich gesteund en begrijpt dat blaffen onnodig is. Op deze manier zal de hond steeds meer zijn balans vinden met het bijkomende voordeel dat het blaffen in zijn algemeenheid zal verminderen. Een tevreden hond die een fijne band met zijn baas heeft, heeft geen reden om voortdurend te blaffen.

TIP

Elke baas is anders, elke hond is anders, elke situatie is anders. Er zijn tig methodes en manieren om iets aan of af te leren. Kies uit wat bij jou en de hond past. Als wat je nu doet om bijvoorbeeld blaffen te voorkomen/verminderen/laten stoppen en het helpt niet, stop hier dan mee.

LINKS EN RECHTS

21 oktober en 21 graden met bij vlagen storm. We worden zowat weggeblazen in het open veld en zoeken de beschutting van grove dennen die als palmbomen meebuigen met de krachtige zuidwestenwind. We lopen de omgekeerde route in een gebied dat we lang niet bezocht hebben. De omgekeerde route zet Pop op het verkeerde been: alles is nieuw, geregeld is er herkenning. Ze loopt en draaft op zo'n 30 meter afstand evenwijdig van ons. Zo zien we het graag. We sturen haar perfect aan met 'links' en 'rechts' en 'rechtdoor'. Deze richtingaanwijzers kan ik iedereen aanbevelen, je hebt er zoveel meer aan dan 'pootje geven'.

Gevaarlijk gekraak van takken, dansende bladeren en vallende eikels die op de baas zijn ontbladerde hoofd gemene tikken geven. Pop gaat het voor de wind: veel wandelaars met hond(en), maar er is er geen een te wild of opdringerig. Ik volg haar nu via struinpaadjes. Ze geniet dat ze vooroploopt en blikt telkens achterom om oogcontact te maken. Na anderhalf uur is het gebied uitgekamd, haar vacht uitgewaaid en de verhitte motor gekoeld in een regenpoel. Voordat ik 'rechtdoor' aangeef, heeft zij het doorsteekje naar de parkeerplaats genomen. 

Je bent van harte welkom op mijn KLUIFJE

VOORBEELDIG

een andere keer met een woud aan gekapte grove dennen

Pop volgt ons te braaf. Fijn zou je zeggen, maar wij weten beter. De route die we langs de Maas volgen, is niet de route die zij in haar hoofd heeft. De weilanden zijn veel te open en overzichtelijk. 

Gisteren dook ze in de bramenstruiken langs de oever waar ze de konijnen trainde op snelheid, alertheid en gewiekstheid - iemand moet ze tenslotte voorbereiden als de wolf in Nederland zijn intrede doet. Pop heeft vrijspel, want voor ons is het te dicht begroeid. We vragen Weimaraner Sam, Italiaanse jachthonden Nata, Harrie en Mario om Pop op te halen, maar in plaats daarvan helpen ze haar mee. We wachten geduldig tot een van de konijnen het hazenpad naar het middenstuk kiest waar wij haar kunnen onderscheppen. Dat gebeurt een kwartiertje later met de tong op haar warmgelopen poezenvoetjes.

We naderen de uitgang op de dijk waar de auto staat geparkeerd. Langzaam gaan de oren van Pop naar achteren, haar bips wiebelt onbekommerd ladida. Als we haar nu niet aanlijnen, peert ze 'm. 'Wat ben je toch een voorbeeldig meisje', loven we. Pop lonkt vooruit, en kijkt ons vervolgens aan: vette pech, ze hebben me door. Onze uitleg dat ze gisteren mazzel heeft gehad, dat ze geen blessures heeft opgelopen met dat gehops en gespring (de gigantische bramendoorns zijn gevaarlijk voor je ogen en hopsen op de keien is slecht voor je polsen) wordt geaccepteerd ... voor deze keer.

SPEELBOS

archiefblog

Het is tien voor half elf op een mistroostige grijze zaterdagmorgen. De hond en ik verkennen een, voor ons, onbekend terrein: een recent groots aangelegd speelbos dat er onbedoeld bij ligt als verdronken land.

We volgen het slingerpad langs een drassig schapenweitje dat tijdelijk onbewoond is. Wanneer een rolschaatser, voortgetrokken door een Berner Sennenhond, ons tegemoetkomt, besef ik pas dat het kronkelige asfalt bedoeld is om over te skaten. We passeren achtereenvolgens een verlaten indianendorp, een groots opgezette peuterspeeltuin, een zandstrand met volleybalnet, en een voetbalveldje met slechts één doel. Ongeveer op de helft ligt een ondermaats fantasieloos omheind rennetje dat tijdelijk dienst doet als bassin voor een verliefd koppeltje eenden.

Het speelbos is enkel toegankelijk voor kinderen. Word je er met een hond betrapt, dan krijg je een fikse boete. Hoe je bij het hondenrennetje moet komen zonder je op verboden grond te begeven, is onduidelijk. In de miezerige regen maalt er niemand om. Momenteel is het speelbos het domein van uitgelaten honden en hun baasjes. Een uitbundige zwarte Labrador splish splashed onophoudelijk door waterplassen achter een weggeworpen tennisbal aan. Een overmoedige Duitse Herderpup probeert met een spelbuiging onze Buhund aan het stoeien te krijgen, hij blijft stug doorgaan met het ontleden van verse sporen. Een trage mopshond maakt een onvoorziene snoekduik in het zompige gele zand. Zijn baas kijkt lijdzaam toe hoe zijn hond meer en meer op een gepaneerde rolmops gaat lijken. Twee indrukwekkende Bullmastiffs gluren over een keienmuurtje naar elkaar waardoor een schermutseling uitblijft.

Kosten nog moeite zijn gespaard om er iets leuks voor de kids van te maken. Terwijl de beplanting nog in aanwas is, zijn de eerste vernielingen en graffiti al zichtbaar. Per saldo zullen er in die wijk meer honden dan jonge kinderen leven. Waarom kan er geen uitdagend loslooppark voor honden worden aangelegd? Door gebruik te maken van een braakliggend stuk grond, natuurlijke en gerecyclede materialen zouden de kosten verwaarloosbaar zijn.

Ik bespreek dit met een hondeneigenaar en tevens buurtbewoner. Hij beaamt dat honden overal met weinig of niets worden afgescheept. ‘In het speelbos vindt je veelvuldig honden, de doelgroep vertoeft er zelden; wel verveelde hangjeugd op scootertjes.’ De totale deceptie wacht ons aan het einde van het speelbos: een volgestapeld drollenstrookje van pakweg 10 meter met aan weerszijden een bordje ‘Hondenpad. Aanlijnen verplicht’.

POPPY IS LIEF - SWEET POP

Herkennen honden hun spiegelbeeld? Ja! Honden hebben zelfbewustzijn. Vertel je hond geregeld hoe lief hij/zij is. Ook al is dat niet zo, dan gaat hij/zij er wel in geloven. Het spreekt voor zich dat Poppy superlief is. Dat vindt ze zelf ook. Wanneer ik dat in de vestibule tegen haar zeg, knijpt ze haar ogen en likt ze haar evenbeeld in de spiegel. Op de foto doet ze funny: daar steekt ze haar tong tegen haar spiegelbeeld uit.

Je bent van harte welkom op

Kluifje de originele hondensite met kunst, cultuur en vermaak

JONGENSJACHT

Loops

ze zit prachtig in de vacht

is gewillig en zacht

wie had dat bedacht

midden in de nacht

wil zij op jongensjacht

'verplicht binnen' had ze niet verwacht

maar liefst drie kantjes beslaat haar klacht

EIGEN SCHULD, DIKKE BULT

 

Al jaren heeft ze het gemunt op insecten. Dansen door de tuin is een van haar grootste hobby's. Het moest er een keertje van komen: de wraak van de wespen. Ze hapte de wesp uit de vlucht. Die stak meteen haar angel in de zachte binnenkant van haar rechterbovenlip. Ze probeerde hem nog met haar pootje weg te wrijven, wat mislukte. Ik zag het meteen aan haar blik en toen ze zich onder de bamboe verschool, wist ik het zeker: Pop was geprikt. 

Met een pincet de angel eruit getrokken en Pop direct antihistamine in tabletvorm gegeven (1 mg per lichaamsgewicht zie allergie blog hooikoorts hond) en ijsklontjes in een theedoek gewikkeld (washandje is handiger trouwens) om de zwelling tegen te gaan. Dat laatste hoefde van Pop niet, zij loste dat zelf op door op die kant op de bank te gaan liggen. Na een uurtje was was een gedeelte nog hard, maar de lip was weer tot normale proporties geslonken. Heeft ze mazzel gehad, want als ze 'm had ingeslikt en de wesp had haar inwendig gestoken, was het met sirene naar de dierenarts geweest. Overigens zat ze 's middags alweer achter een bij aan. Tja, da's geen wesp.

DE KLUIFJE KIJK

 

Voor het omgaan met honden is geen universele blauwdruk beschikbaar. Beïnvloed door zelfstandige dorpse Fikkies en seriehelden zoals Lassie besloot Cela den Biesen al vroeg dat honden bijzonder veel (onbenut) talent bezitten. Ze leert Honds om te kunnen ontrafelen wat er in een hondenkopje omgaat. Haar eigen en andermans honden scholen haar in de praktijk bij. Bij elke hond apart introduceert ze mensentaal. Door gericht tegen de hond te praten, leert hij woorden en compacte zinnen koppelen aan zaken die het leven veraangenamen en duidelijker maken. Volgens Cela hebben honden aanleg om ons aan het verstand te brengen wat ze bedoelen, als wij oor en oog voor de vertaling hebben. Een toelichting.

De opmaat naar de Kluifje Kijk op schrift vormde een eigenaresse die zich aangesproken voelde door de boodschap die uit mijn schrijfsels spreekt: alle honden kunnen het soorteigen leven leiden waar ze recht op hebben als eigenaars hen daarvoor de ruimte geven. ‘Hoe een hond zich ook gedraagt, jij weet overal een positieve draai aan te geven’, zei ze. ‘Voor mij is het écht zo’, antwoordde ik. Waarop zei verzuchtte: ‘Ik zou willen dat mijn hond en ik samen zó bonden.’ ‘Maar dat kan toch iedereen?’ was mijn verraste reactie. Zelf had ik er nooit bij stilgestaan dat mijn koers afwijkend is. Ik heb honden hoog zitten. Hun begaafdheid en humor worden nog te vaak onderschat naar mijn mening. Pas toen de eigenaresse mijn kijk op Hondse zaken benoemde, kwam het besef dat ik honden bewonder om hun zelfredzaamheid, flexibiliteit en inventiviteit om zich in de mensenwereld te handhaven. Als hondeigenaar kunt u geen groter compliment van uw hond krijgen dan onvoorwaardelijk vertrouwen omdat hij weet dat u het beste voor hem wilt. Uit dat respect vloeide de gelijkwaardige behandeling voort: een brug slaan tussen mensen- en hondentaal door gebruik te maken van positieve verbale communicatie, zo nodig aangevuld met gebaren. Praten tegen een hond is voor mij net zo vanzelfsprekend als tegen een persoon.

Wat omhelst de Kluifje Kijk?

De insteek is: samen in harmonie speels door het leven gaan. Weten wat u aan elkaar heeft en van elkaar op aankunnen. Bepalend daarbij is de gun- en funfactor: als je elkaar mag, kun je veel van elkaar hebben. En als u het vriendelijk vraagt, doet een hond alles voor u wat in zijn vermogen ligt. Bij een hond die van zichzelf vervreemdt, zijn eigen intuïtie en aard moet ontkennen, ontstaan problemen. Om conflicten te voorkomen staat u uw hond toe zijn eigen hondenleven te leiden binnen de door u gestelde veilige grenzen. U stuurt en begeleidt hem ongemerkt zodat hij zijn autonome karakter behoudt, ontspannen en evenwichtig is. Om dit te bewerkstelligen moet u eerst weten wat de hond beweegt. De hond doet hetzelfde: hij kent onze gedragingen door en door omdat hij ons continu en ongemerkt observeert. Interpreteer de motieven van uw hond door hem vragen te stellen. Zijn medewerking gaat op vrijwillige basis; aanmoedigen mag. Honden tonen zich ontvankelijk, pikken snel iets op, zeker als het hun voordeel oplevert. Maak uw hond slim(mer) door hem te betrekken in voor hem belangrijke en basale zaken. Maak hem via spraak deelgenoot. Boots zijn houding of klank na. Aanvankelijk lijkt deze transcriptie een omslachtige manier van communiceren. Gaandeweg leveren de bevestigende aanwijzingen een profijtelijk rendement op. Uw hond bouwt een enorme woordenschat op die in de praktijk buitengewoon bruikbaar blijkt. U kunt woorden inzetten om te weten te komen wat hij fijn vindt, wat hij wil of wat er scheelt; vul zelf maar in. Zo kunt u nog meer samen delen.

Hoe overbrugt u in de praktijk de kloof tussen een hond die zich uitdrukt in pantomime met eventuele bijgeluiden, en een mens met een andere mimiek die een waterval aan woorden uitspreekt in meerdere intonaties?

Het praatproces begint doordat uw hond het initiatief neemt tot contact door u aan te kijken. Hij vraagt uw aandacht. U verwoordt wat hij bedoelt. Misschien is de hond besluiteloos in wat te doen en zoekt hij hulp. U anticipeert door gericht zaken te duiden. Geen oeverloos gebabbel over ditjes en datjes tenzij uw hond dat als rustgevend ervaart: hij weet zo waar hij aan toe is. U merkt aan zijn respons of hij geïnteresseerd is in wat u te melden heeft. Wil hij u iets tonen, reageert hij begrijpend, negeert hij u, loopt hij bij u vandaan, of volgt hij op wat u zegt? Door bij volgende identieke situaties het begrepen woord of de succesvolle zin te herhalen, leert uw hond de samenhang. Door de interactie die ontstaat, gaat u elkaar steeds meer aanvullen. Uiteindelijk is het zelfs mogelijk om bepaalde zaken te overleggen. Via entertrainment (een combi van entertainment en trainen) oefent u spelenderwijs en bouwt zo het praatproces verder uit. Enkele eigenwijzigheden:

Positivisme

Wanneer u uw hond gaat begeleiden, schrapt u de woordjes ‘niet’ en ‘nee’ uit uw vocabulaire.

U vervangt ze door speelse humorvolle oplossingen (verleiden en afleiden) waar de hond tevens wat van opsteekt. Het opgeleverde resultaat kunt u uitbouwen tot een hulpmiddel voor een volgende keer.

Uw hond wil de struiken in duiken. U wilt dat uw hond op de stoep blijft. Verbieden door ‘nee’ te zeggen of een reprimande zijn onleuk. Net als hem aan de riem meetrekken of -sleuren. De loslopende hond motiveren om vrijwillig mee te komen is plezieriger. Uw hond leert ervan omdat het bij volgende soortgelijke situaties meteen de gewenste respons oplevert. U overreedt uw hond op de juiste timing (vlak voor hij aanstalten maakt) met de vrolijke woorden: ‘Op het rechte pad te blijven.’

Humor

In een vertrouwensrelatie durft een hond initiatieven te ontplooien. Honden zijn gevoelig voor humor. Het is het beste wapen dat u en hij in de strijd kunnen gooien. U zult versteld staan waarmee de hond u kan inpakken en vice versa. Natuurlijk honoreert u inventiviteit met een brede smile. Zie de lol van zijn deugnieterij in.  Laat met een lach merken dat u hem doorheeft. Uw hond zal het met een twinkeling in zijn ogen (of zelfs een heuse grijns) beantwoorden.

Talenwonder

Een van mijn honden verstond mijn moedertaal zo gedetailleerd dat ik genoodzaakt was om voor bepaalde onderwerpen op een andere taal over te schakelen. Zelfs in de buitenlandse vertalingen herkende hij op den duur woorden. Zo kwam het dat we steeds vaker over de grens praatten. Ontdek of uw hond een talenknobbel heeft door overbekende woordjes te vertolken.

Het is zo simpel om positief en optimistisch te zijn. Is het u na het lezen van dit artikel opgevallen dat u het woordje ‘niet’ slechts één keer bent tegengekomen? Dan spreekt u Honds! Lees de lijvige Kluifje Kijk met tal van voorbeelden op Kluifje.

SPETTERSPATTER - SPLISHSPLASH

Pop having fun with an apple in the water