CUPCAKE

Na het reuze gezellige Lundetreffen* is het thuis meteen: welterusten. Je droomt hardop van één grote (honden)familie, van botermalse steaks van de keurslager, het struinen over het landgoed, de vele aaitjes en lieve toegefluisterde woordjes, en je tante Tulle die er nog patent uitziet voor d'r ouwe dag. 

Maar dat je de volgende dag tot half tien van de wereld bent, je naar het kantoor versleept, daar aan vrouwtjes voeten schurkt, en pas na 20 minuten ontwaakt, terwijl er al die tijd al een cupcake voor je neus lag, is ongehoord! Zelfs het geritsel van het cellofaan en de cameraflits heb je genegeerd.

Het aller-schandaligst zijn je baasjes die je als proefkonijn misbruikten én voor een spraakmakende anekdote. Voordat jij kon toehappen, verruilden zij de cupcake voor zouteloze brokken.

* Zie blog Lundetreffen 22 augustus.

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

LUNDETREFFEN 2015

paviljoens om te schuilen

Helaas viel de jubileumeditie (10 jaar) op zaterdag in het water. Aanhoudende regen zorgde ervoor dat de Lundies vooral lekker op schoot lagen bij hun baasje, of bij iemand die ook genegen was om te blijven strijken tot je week geworden, over diens benen bungelde, zoals Pippi bij Wim.

afkoelen aan de waslijn

Een blij weerzien van het Norrbottenspetsengezin. Spektakel was er van Lydia's Noorse Buhund Kai, een tiener die niet van de vrouwtjes af kon blijven (je bent 9 maanden jong en je wilt wat), en het knappe IJslandse logeetje Imzi die vreemde Lundies om op te vreten vond.

de hond des huizes Isku (rechts), met moeder Salla en zus Sami.

Lundehund Musse zorgde op de late avond nog voor consternatie: ze was kwijt. Op herhaaldelijk geroep, reageerde ze niet. De tientallen Loendehoenden die zelfs voor eigenaars moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn, vergemakkelijkten het zoeken niet: 'Is het deze?' 'Nee.' 'Deze dan?' 'Nee da's Ollie weer.' 'Ik heb 'm!' 'Da's onze Mika!' 'Oh, (grinnik van Corina) Is het echt?' Musse daagde uiteindelijk zelf op. Aan haar warme lijfje te voelen, had ze heerlijk rustig, droog en warm verstopt gelegen. 

Marjon met Pip (van Woezel)

Verder was het vooral heel gezellig met Eric en Gertie, hun goede vrienden, en (aspirant)hondeneigenaars uit alle windstreken. De terechte opmerking van Eric dat het Lundetreffen meer een hondentreffen (o.a. Jack Hussels, Finse Spitsen, Noorse Buhunden, Norrbottenspetzen, Hybriden) is geworden, doet ons niet-Lundehundeigenaars voor een volgende editie het ergste vrezen. Dus allemaal rap aan de tigtenige zwanenhals!

Grillmasters Wim (met schort) en Henri (volgend jaar in kokskostuum).

Noorse Buhund Skip maakte het niet uit waar de gelegenheid voor is. Met goedgevulde buik nagelde hij zich aan de vloer vast: ik ga pas naar huis als alles op is!

Lieve Gertie en Eric, hartelijk dank voor een geslaagd feest!

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

DAN ZWAAIT ER WAT

Het is 6 graden boven een aanvaardbare hondentemperatuur. Voor de mens aangenaam, voor honden met een bontjas zoals Skip nog te warm. We kiezen voor het meer dan welkome briesje langs de Steyler Maas. De ganzengroep, gescheiden in twee helften over het bemeste weiland, staarten met zijn vijftigen waggelend naar de oever. Skip draait zijn favoriete drie af: poedelen, kluitjes rennen, en graven, niet per se in die volgorde. Ik verleen af en toe bijstand als de mol voor de zoveelste keer ontglipt. Skip zwaait allemachtig met zijn krul, de mol geeft niet thuis. Hondenvriendjes met of zonder pluim passeren kwispelend de revue. Skip gunt zich geen tijd voor sociale contacten. Galloways die uitslapen onder de eiken bij een toegangspoortje, zwiepen bij elke voorbijganger hun staart. Geen warm onthaal, zoals ik dacht. Ze worden geteisterd door vliegen. Terugzwaaien doen ze met hun vleugels, want een staart ontbreekt. 

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

KIJKDUIN

Bewolkt met een briesje en 21 graden: ideaal hondenstrandweer.

Kleine kinderen moet je geen dagje Efteling in het vooruitzicht stellen, je moet gewoon gaan. Dat geldt voor honden net zo, blijkt. Skip dacht dat ik gelogen had en geloofde het pas toen hij de zilte zeelucht opsnoof door het open gedraaide autoraampje: Kijk duin! Payka was op de dag van vertrek te opgewonden en vond geen rust achterin, ondanks dat zij het voor senior Skip bestemde kussen confisqueerde. De rit duurde iets langer dan gepland. Onze chauffeur had in plaats van hondenstrandafslag 1, afslag 21 (naaktstrand) in het navigatiesysteem ingetoetst. 

opgeruimd staat netjes

Na aankomst in Kijkduin deed Skip een poepie naast de prullenbak. Het gevulde zakkie scoorde ik als een volleerd honkballer in de afvalbak. Payka spoot een voorgevormde kuil vol (L. hoefde hem slechts te dichten) en kotste op het terras van de beachclub keurig achter een loungebank. Handûg, want emmers, handveger en blik stonden daar klaar voor zeezieke honden.

ondanks de bouwvak was het allerminst druk

Om bij de branding te komen, moesten we langs een garnalenvisser die handmatig met een schepnet in de weer was. Met opgetilde rok en broek waadden we door het wad. Skip stapte dapper met zijn koppie net boven de zeespiegel, en voelde gekriebel langs zijn poten. Payka baggerde onbezorgd richting de golven.

L. had het nakijken. Payka liep natuurlijk met ons mee. 

Voor L. is Kijkduin een jeugdherinnering. Hij schakelde automatisch over op plat Haags. Er volgde een trip to memory lane die hij deels met de auto maakte. Wij gingen het stukkie te voet. Aan de kust opgegroeide Skip weet de weg! Hij leidt ons naar de mooiste plekjes in de duinûh.

Onverstoorbaar op het fietspad.

Vanuit de bunker hadden we prachtig panorama. Opvallend is dat de kraai de meeuw heeft verdrongen. 

S. wees de meest romantische duinpan aan. Zijn lief bevestigde dat. Skip rustte uit in de schaduw. Payka met lege maag, had intussen danig honger. Voedsel diende zich aan in een zwarte bermuda. De geschrokken toerist ging nog net niet huilûh. De hoogste tijd om op te breken.

Daar lagen we.

Zoals altijd werd redactiehond/spelletjesSkip van Hondenmanieren weer herkend. Na wat oponthoud door Meet & greets, namen we een afzakkertje op het gezelligste terras. Dat lag gek genoeg verscholen tussen druivenranken en passiebloem in Vlaardingen. De honden deden er een tukkie. Hé, niet inkakkûh!

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

DINER DANSANT

Mexicaanse muziek om vrolijk van te worden, als je dat al niet was. Vrienden rond de stenen tafel. Mambo Jambo. Kokki schept op en schenkt bij. De saté swingt de pan uit. Black sun. Spreeuwenballet. Een zooitje, deels voor elkaar onbekende, honden vormt, zonder enige aarzeling, een quicksteppende polonaise als voorbijgangers zich aandienen. Gewoon gezellig de vakantie inluiden op Landgoed Pieko met: de tapdansende Payka, een beetje moe gejivede Zazzi, de heupwiegende Aussi Kwik, het ietwat nurks laat-me-slapen-muurbloempje Fly, een opgemonterde foxtrottende Skip, een slijpende knuffelKess, en een overal langs walsende brave Naughty. 

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

NACHTDIENST

2.00 a.m. Volgens Skip liggen we onder vuur van grof geschut. Er zijn twee veiligere versies. Ik bied aan: het is een stommelige stoelendans op de burenborrel, of er is overnacht een openluchtbowlingbaan naast ons huis verrezen. De vlammend rode papillotten op mijn hoofd dragen niet bij aan mijn geloofwaardigheid: Help! De vrouw van Thor. Opdonderen!

Onze anders zo stoere Viking* spookt rond. Ik versleep mijn matras naar de gang, waar hij zich het veiligst voelt onder het denkbeeldige nooduitgangbordje. Skip gaat hijgend langs me liggen. Rond de klok van drie is het sluitingstijd. Het onweer is overgetrokken en mijn nachtdienst zit erop. Samen stappen we in het bed.

5.00 uur in de ochtend. Zetten de buren de meubels weer op hun plek? Skip vlucht de gang in, waar de voordeur met de meterkastdeur is gebarricadeerd om bliksemflitsen te weren. Vroege dienst. Met matras en al zoek ik mijn heil bij Skip. Na een halfuurtje kunnen we terug naar bed.

’s Middags schijnt de zon aan een wolkeloze hemel en is er geen vuiltje meer aan de lucht. Geradbraakt probeer ik de verloren uurtjes slaap in de bear chair in te halen. Skip is de nachtelijke escapades vergeten. Hij doet ‘rollirolli’ in het gras.

*Sinds de inslag in de kerktoren is de vriendschap tussen Skip en Thor helaas over. 

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

OPVLIEGERS

Vollemaan. Flaf, flaf. Nachtelijk bezoek van een vleermuis. W. zet beide ramen en deuren wagenwijd open. Samen met de vliegende insecteneter ontsnapt Skip die last heeft van opvliegers*, naar buiten. Hij heeft ook verluchtiging nodig. Net voor de wekker afloopt, stapt hij in zijn mand.

Vriendin Cruzer mag na de tiendaagse recupereerperiode weer mee naar het hondenbos. Tijdens haar absentie heb ik de overwoekerde hondenpoortjes langs de berkenvlakte gekortwiekt. Slaperige Skip zou Cruzer blindelings volgen, maar ze doet nog voorzichtig aan. Byker is meer geïnteresseerd in de etenswaar van het studentenkampement. Naar de twee goed geproportioneerde Duitse Herders, de snoetepoeterige Kelpie pup en een wellevende jonge Saarloos wordt nauwelijks omgekeken.

We nemen niet de gangbare terugweg, maar de kortere schaduwroute langs de bijenkorf. Een knol die is opgezadeld met een amazone met een flinke batterij, zorgt voor een bijna-confrontatie met de blafmonsters. We zijn wakker!

*Met dank nog aan de Prednisolon.

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

WAAROM LIGGEN MESTKEVERS OP HUN RUG?

Rond elke julimaand zien we op de hei massaal gewone mestkevers (groot, zwart met felblauwe schijn, glimmend glad pantser) op hun rug liggen. Wanneer je ze tracht te ‘helpen’ door ze recht op hun pootjes te zetten, draaien ze toch weer om. Omdat Skip zich zelfs zorgen ging maken over de bergen kevers die op hun rug balanceren, ben ik op zoek gegaan naar het waarom. Wat blijkt: zelfs (mestkever)experts weten het exacte antwoord niet. Hier plausibele verklaringen van Naturalis, landschapsbeheerders en diverse internetsites.

Mestkevers zijn voorgeprogrammeerd om een bepaalde cyclus te volbrengen. Als hun programma is afgedraaid (het leggen van eieren), zijn ze klaar. Voor de op zijn rug spartelende mestkever, is het seizoen voorbij. Hij ligt op een presenteerblaadje voor vos, zandhagedis en spitsmuis.

Mestkevers zijn bovengronds niet de meest efficiënte dieren zijn. Ze kunnen redelijk goed vliegen en uitstekend graven. Kruipen daarentegen is op die kromme poten voorzien van tarsen (stevige haakjes aan de uiteinden) niet altijd een feest. Daarom vallen ze op oneffen terrein vrij gemakkelijk om. Terugdraaien lukt niet. Het zou kunnen omdat ze moe* zijn of hun lading (ze eten gulzig van poep) niet evenredig is verdeeld, waardoor ze in disbalans komen. Vaak zijn ze ook geparasiteerd door mijten die aan de buikzijde tussen de poten zitten. Poten en kopaanhangsels ingetrokken? Dit is een actieve verdediging: de mestkever houdt zich dood.

*In de zomermaanden is de mestkever zeer actief. Met hun relatief grote en krachtige poten draaien ze balletjes mest, die ze in de bodem begraven en waarop zich de larven ontwikkelen. Ze moeten bergen verzetten. Als ze op de rug liggen, zijn ze gewoon moe van al dat zware werk.

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

RODEHOND

uit: uhek

Als je rodehond hebt gehad, ben je voor de rest van je leven immuun. Ik blijk een medisch wonder. In mijn kinderjaren heb ik tweemaal de Rubella infectie doorgemaakt. Was ik besmet door mijn hevige hondenwens? Zolang mijn herinnering reikt, verlangde ik al naar een eigen hond. Poppen of zuurstokroze kleertjes konden me niet bekoren. Was de boodschap in mijn gebeden onduidelijk overgekomen? Of was een trouwe knuffel van vlees en bloed teveel gevraagd?

Kort na mijn tiende verjaardag kreeg ik mijn felbegeerde droomhond. Sinds die tijd heb ik nooit meer zonder mijn lievelingsdier gehoeven. Was het geen eigen hond, dan waren er wel uitlaatfikkies of vakantiegangers die mijn zorg en aandacht nodig hadden. Zo bekommerde ik me regelmatig over het Maltezer Leeuwtje van een hoogbejaard omaatje: een popperig beestje waar je geen kind aan had en die heerlijk met zich liet sollen.

Het was tussen de middag toen er paniekerig op het venster werd gebonsd. De grijze dame sloeg volledige wartaal uit. Het duurde even voordat ik begreep dat er niets met haar, maar met haar hondje aan de hand was. Het leek wel of zijn volledige onderkant in lichterlaaie stond. In eerste instantie vermoedde ik acute huiduitslag als gevolg van een allergische reactie. Totdat ik doorvroeg: krabde de hond zich overmatig, had hij iets anders gegeten dan normaal, zich ergens ingerold misschien?

Tijdens de zoekactie in haar woning naar mentholpoeder om de gekmakende jeuk alvast wat te verlichten, kwam de oorzaak aan het licht. Het idioot rode hondje schoof continu met platte buik en uitgestrekte pootjes over een recent aangeschaft fluwelig kleedje. Ik wreef met mijn handpalm over het rode persje van bedenkelijke kwaliteit waar de hond zo content mee was. Die kleurde rood: de boosdoener was gevonden. Dommig gaapten we elkaar aan en proestten in simultaan besmuikt gelach uit. Het tapijtje kieperden we gelijk in de container en de hond werd in de bleek gezet, totdat hij weer wit was. 

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

WEERGODEN

Zonder Cruzer is de ochtendwandeling een duffe bedoening. Rond het middaguur rekt Skip zich verveeld. Er is zwaar weer op til. Exact tijdens hondenwandeltijd zullen de weergoden bevroren kogels op ons afvuren. We lassen een extra loopje in en schorten de middagwandeling op naar de avond. Skip drukt vrijwel meteen een drolletje op het grasperk in het park. Hij stagneert als ik naar de afvalbak loop die op het omkeerpunt staat.

Een inkoppertje dat ik me laat vermurwen om richting rivier te gaan. We bestijgen de dijk waar elektrisch aangedreven Gazelles voorbijrazen. Iedereen wil voor de bui binnen zijn. De Bezige Bu boort bezijden het fietspad tussen de distels naar olie, althans volgens een passant. In de lucht transformeert vloeibaar aluminium tot donker metaal. Dikke droppels petsen op het straatdek en spatten op. IJlings naar huis. We houden het net droog.

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak