VOXPOPPEN

Honden(wandelaars) hebben het alles behalve gemakkelijk. Tijdens het voxpoppen (peilen van spontane meningen van voorbijgangers) horen we dat meer wandelers er woest van te worden, want waar kun je als hond nog lekker ontspannen. Wat heeft men toch tegen 's mans beste vriend? Bovendien zorgen hondenwandelaars voor meer veiligheid op straat (aanwezigheid) en in de natuur (opruimen afval voor de veiligheid van je hond en als liefhebber van natuurschoon). Alles begint bij de opvoeding: respect voor openbare ruimte, elkaar, dieren en bloemen, planten en bomen.

Kom ook op voor je hond!

• De periode van 15 oktober tot 31 januari is jachtseizoen. Jagers zien de hond als concurrent dus alle honden weren of aanlijnen. 
• Voor 15 maart t/m 15 juli het broedseizoen wordt vals sentiment gebruikt alsof elke hond een agressief succesvol jagend roofdier is en de wilde dieren shoppen bij de supermarkt. 
• Koeienboeren willen honden weren uit hun weilanden omdat de hond een rol zou spelen in de cyclus van de neospora parasiet, terwijl de belangrijkste oorzaak bepaalde koefamilies op een melkveebedrijf zijn. Volgens Veearts zou elke melkveehouder met een goed fokbeleid  neospora kunnen bestrijden. 
• Zogenaamde natuurbeschermers die de hond weren doen dat om een hele rare Bassiereden: gewoon omdat het kan! Nu wordt geprobeerd om ook de stikstofmaatregelen in de voetzolen van de hond te schuiven.  
• recreatiezonering: zodat de 'natuurbeschermers', provincies en gemeenten honden kunnen weren. Waarom???

Er zitten meer onderdrukte gevoelens. De natuur is van ons allemaal, dat wordt weleens vergeten. In het drukbezochte hondenbos dat wij al 34 jaar frequenteren, blijven we dezelfde diersoorten en planten zien. Invasieve soorten worden al dan niet aangepakt; heeft vaak met budgetten te maken en niet met wat het beste voor de natuur is. Voorbeeld: de Amerikaanse vogelkers wordt met de wortel uitgeroeid in een stuk bos dat beheerd wordt als waterwingebied. In het aangrenzende gebied doet een landschapsbeheerder geen enkele moeite om de vogelkers, berk, pinus, brandnetels, grote berenklauw en bramenstruiken die daar niet thuishoren te verwijderen. Een keer per jaar (soms zelfs in het broedseizoen) wordt er bot met een bulldozer doorheen gegaan en wordt alles op een hoop gegooid. De droogte krijgt de schuld van bosbranden, maar draagt het huidige beleid  - gooi alles wat we grof en met geweld rooien, maar op een hoop in het bos - daar niet aan bij? 

Ook werd er tijdens het broedseizoen met een helikopter gruis gestort voor een of ander plantje. Stoort dit de parende/broedende/zwangere dieren dan niet?

Zolang de aarde bestaat is er natuur. Pamperen van de natuur - het gesubsidieerde inkomen van natuurbeschermingsorganisaties - moet juist op de schop. De meeste natuur is best in staat om zich aan te passen. Een boswachter zei het laatst zelf in een tv-interview over een bosbrand die had gewoed: de natuur komt er weer bovenop en floreert als nooit te voren. Alles verandert in de wereld, waarom zou de natuur daar een uitzondering op zijn. De meeste natuur is best in staat om zich aan te passen als ondeugdelijk menselijk handelen achterwege blijft. Behoud is niet hetzelfde als bos/heide beheren.

Uiteindelijk draait alles om geld en macht. Wat verandert door bemoeienis van natuurbeschermers is dat ze met zo minimale inspanning hun salaris verantwoorden. Ze verzinnen dingen om in aanmerking te komen voor subsidie (en donaties). Zo blijven verwijderde stobben die ze voorheen afvoerden (kost geld) nu liggen om dassen aan te trekken (denk: dassensubsidie) en worden bomen met geweld met een bulldozer uit de grond getrokken op een hoop gegooid in plaats van te verwijderen omdat dit gunstig is voor insecten en dus voor de vogels. Veel bos ziet eruit als oorlogsgebied.

Het is een regenachtige dag en Pop had weinig zin om lang buiten te blijven. Het was de aanleiding om bovenstaande ergernissen en mijn mening te ventileren op mijn eigen blog.  Ik heb het van me af geschreven, niemand hoeft het ermee eens te zijn. Leven en laten leven. Vrijheid, blijheid.