HITTEGOLF

Het kwik verkeert in een zwoele stemming. Deze thuisblijver ligt comfortabel in de eigen schaduwtuin achter het huis. Het hoofd achterovergeleund onder een luifel van bladeren. De onderbenen over een voetenbakje met zomerse streepstof in de priemende zon. In mijn verbeelding reis ik de hele wereld rond: niet beleven (geen misère hoeven zien), wel genieten. De hond vermaakt zich tussen buxus en bamboe. Als ik zou moeten gissen: kijken naar de vadsige Brabantse buurpoes Whitnie. Eerder gaap dan opwindend.

De zinkende zon en de slopende klamheid dwingen me op te schuiven met het strandstoeltje. Pas dan zie ik dat de hond gebiologeerd naar een donker bundeltje op de verzande aarde tuurt. Een pad? Nee. Het is een mereljong. Met opengesperde snavel bedelt het voor voer. Als er al een moedermerel in het spel is, heeft ze hem verlaten wetende dat hij reddeloos verloren is, of blijft ze vanwege de hond op veilige afstand achter draad. Ik overweeg om het jong op te pakken en ergens neer te planten waar poes noch hond zich met moeder en kind kunnen bemoeien. Het hoeft al niet meer. De spanning combinatie mens en hond werd het jong fataal. In een desperate poging om uit de patstelling te geraken, flappert de dommerd voorwaarts. Skips muil opent in een reflex. Krak.

Skip geeft de betreurenswaardige merel met het geknakte nekje een heuse begrafenis. Teder moffelt hij de gevederde met zijn neus onder de aarde. Vleesvliegen ruiken aas en smukken het natuurgrafje met hun metaalachtige blauwgroene kleuring op. Da's rottig. Met veger en blik veeg ik het vogeltje op. In de overladen groencontainer verstrengel ik winde tot laatste rustplaats, spreid de merelvleugels als een feniks en sluit het deksel. 

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

BARBATRUC

Barbapapa met Barbidou

Als ik voor inkopen de deur uitga, sluit ik automatisch de huisdeur - we leven tenslotte niet meer in touwtje-uit-de-brievenbus-tijd. Skip houdt niet van winkelen en blijft liever thuis. Dat komt mooi uit, dan kan hij het fort bewaken. Als voorafbetaling ontvangt hij een karig kluifje.
Met deze bijna hittegolf wacht hij liever in de tuin. Die zelf gegraven verkoelende kuil moet wel bezet blijven, voor je het weet ligt er een Duitser in. (We zijn niet op het strand, Skip!) Ik sluit de poort.
Wanneer ik wegfietst, hoor ik Skip achter slot en grendel janken. Wat zullen we nou krijgen? Ik had me toch afgemeld? Omdat Skip onder de struik verborgen lag, was ik glad vergeten hem zijn 'aperitiefje' te geven. Zo zie je maar weer hoe snel een ritueel er insluipt. Ik kar terug en vis het retour tolgeld uit mijn zak. Huup huup, Barbatruc. Skip is weer omgetoverd in een tevreden, vooral stille braaf wachtende hond. In de supermarkt neem ik extra een doosje Pedigree gravy bones mee: ik zou niet terug durven keren zonder een bedankt-voor-het-wakenkoekje.

De naam van de tekenfilmserie Barbapapa is afkomstig van het Franse "barbe à papa", dat suikerspin betekent (letterlijk vertaald 'de baard van papa'). De Barbapapa's kunnen hun gedaante in iedere gewenste vorm brengen. Vlak voordat ze naar een nieuwe vorm veranderen roepen ze vaak: ‘Huup, huup, Barbatruc’. Herinneringen ophalen op: www.barbapapa.fr.

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

HONDENHUMOR

Er heerst bijna een serene stilte, totdat burlende herten als achtergrondkoor optreden. Het klinkt oer en stoer. Dat ze er zin in hebben met zo’n hitte. In totaal een liter water verdeeld over twee flessen, tors ik in een linnen tas op mijn rug voor onze hot dog mee. Bij een zomerse zon is water een doorslaggevend argument om terug te komen. Het bakje heb ik deze keer verzuimd in te pakken. Geen nood, van twee handen maak je een prima holte. Een halve kilometer voor de parking zet ik de tas op het van kleur verschoten gras. Ranke valse witjes (een dagactief nachtvlindertje) balletten vlak boven de grond. Het overgebleven bodempje water in de fles giet ik in Wims gekomde handen. Een onderhand hongerige Skip blieft liever iets te eten. ‘Drink op’, maan ik, ‘we moeten nog een end.’ Nee, dank u. Hun duwt zijn snuit reikhalzend in de tas. Ik lees van zijn ogen af dat hij niet betutteld wil worden. ‘Vooruit, drink op’, dram ik, ‘daarna mag je een beefje.’ Skip spitst zijn oren en hoort alleen: beefje. Dat is meer van zijn gading. Voor de show likt hij met twee vluchtige nonchalante tonghalen, als aanstellerige luchtkusjes, over de muis van Wims linkerhand. Mijn eigen ‘vals witje’ verklapt met een grijns van oor tot oor dat hij me opzettelijk voor het lapje houdt. We liggen in een deuk. Die hondenhumor.

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

PLATTELAND - COUNTRYSIDE

Pebbles.  Where's is Bambam?

Playing mikado with bamboo shoots

Some cow funk

Chicks and me

Making friends with Poes

 A pond: my own bubble bath

Souvenir: a found 'fox'

Just before dark. Must we really go home?

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

DE KLAP

We kijken uit op een verstild vergezicht: het heeft qua heftigheid potentie voor een schilderij van van Gogh: in rust hangende korenhalmen met op de voorgrond vervoering in zuringrood en koolzaadgeel. De belendende bleke pas gemaaide akker zit, hoe toepasselijk, stampvol zaad pikkende kraaien.

Een van de drie klaphekjes in het natuurgebied knalt dicht. Voor Skip het sein om zich te melden. Skip rapporteert. Of course. Alleen … een onbekend iemand gebruikte die uitgang. Wij staan te genieten aan de overzijde bij het poortje waar we het terrein normaal gesproken verlaten. Om het zorgvuldige opgebouwde ritueel niet te verstoren, hurry ik naar het bewuste klaphekje. Te laat. De klap komt hard aan. Gedesillusioneerd kijkt Skip zoekend rond. Ik excuseer me door hem twee in plaats van één meldkoekjes te geven: hopelijk is onze afspraak niet naar de mallemoer?

NB Het poortjesprogramma is onaangetast.

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

AMBRE SOLAIRE

Planten volgen de cyclus van de seizoenen. Eerst was er de overhangende vlier van de buurtuin die elke juni een onwelriekende scherpe stank verspreid. In juli staat de kamille verstopt in een veld dat gedomineerd wordt door koolzaad. Als Skip zich er doordouwt, overheerst het weldadig zuiverde boeket van het helende kruid. Herkenbare geuren van bekende flora.

Dan volgt Skip een mierenstrip over een berk die lang geleden het loodje heeft gelegd. De colonne van zwarte bosmieren is ijverig aan het werk. We kunnen er niet plaats nemen zonder aangevallen te worden. Een voorvluchtig parfumpufje als van een verstuiverpompje. Het ruikt ouderwets naar bronzende olie van ambre solaire. De ingrediënten doen ons aan zomer, zon, zee, en strand denken. De aangelengde bubbel is zeldzaam en alleen op hete zomerse dagen waar te nemen. We kunnen de vervoerder van het heerlijke aroma maar niet achterhalen.

Met onverdund enthousiasme steekt Skip zijn snufferd in de lucht. Onze neuzen nemen proefmonsters van al het bloeiend groen in de directe omgeving. We doen als honden: aan alles wordt gesnoven. Skip oriënteert zich op een lila bolletje van het bergamotkruid: Nee, meer Italiaans dan Spaans. Ik had graag de credits aan Skip gegeven, maar het was W. die met de onvermengde geur van geel walstro het mysterie heeft opgelost. Is er reden voor twijfel?

stadia van groei en bloei

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

OPENLUCHTMUSEUM

Keigaaf!

In het openluchtmuseum trekt de witte wolf veel bekijks. Hij wordt bij de ingang al herkend door een trouwe fan van Kluifje en Hondenmanieren. Noorse Buhund Skip geniet en wij ook. Het beschermde Arnhemse plattelandsdorp uit vervlogen tijden is een aanrader om met je hond te bezoeken. Je voelt je er zeer welkom. Er is veel uitloopmogelijkheid in het volop aanwezige groen; er is zoveel voor je hond  om te beleven. En wat dacht je van mooie plaatjes schieten. Zouden we in de buurt wonen dan namen we zeker een museumjaarkaarthouder - gratis entree - om er vaker te wandelen en te spelen. Bovendien heb je er geen last van verkeer. En in het enige transportmiddel, de aanwezige tram, mag je hond mee als passagier. Meer informatie voor een heerlijke hondendag: www.openluchtmuseum.nl

Wat een (voor)uitzicht! Doolhof, pannenkoeken op het terras, bootje varen, survivallen in het bos, historische gebouwtjes die oud ruiken onderzoeken, naar de palingrokerij, het haventje, met de tram mee, naar de watermolen, trapjes op en af bij Van Gend & Loos ... Vergeet het ouderwetse snoepwinkeltje niet en de museumwinkel waar ze realistische pluche dieren verkopen.

Daar bij die molen ...

In een van de oude schuren vond Skip een (door ons verstopte) rat!

Centraal station

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

CHICKEN

Short English translation below

Skip heeft niets met veerwild. Zelf vangen is geen optie. Het gekakel en die lastige plakkerige veren in je bek waar je van moet kuchen. Bah. Bovendien vliegen ze net als het spannend wordt de lucht in. Echt flauw. Nee, hem maak je veel blijer met een kant-en-klaar gekookt, gebakken of gegrild kipfiletje. 

Waar ben je?  Where are thou?

Maar als de boer blijft roepen ‘kiiip, kipkipkip kiiip’ en jij verstaat heel aannemelijk ‘Skip’ dan moet je wel in actie komen. Je bent er als de kippen bij, want je bent al-les-be-hal-ve chicken. Hoeden en drijven zijn jouw talenten. Je rent echt niet als een kip zonder kop rond. Al gauw heb je 3 hennen plus de opperhaan bedreven in de ren gedreven. 

Aan Payka's tongetje te zien, gaat zij ervan uit dat haar baas het menu met Skip doorneemt.

What's on the menu? Is chicken special of the day?

Twee avontuurlijk chicks houden zich verborgen. Je spoort ze op. Het exootje, een zwarte lola, gilt moord en brand terwijl ze op veilig hoogte op stok (zeg maar balk) in de schuur zit. Er zijn altijd theatrale chickies die de extra aandacht van hun baas willen. Die trapt erin en sluit haar in zijn armen. Kip, ik heb je! Dan heb je zo je best gedaan en wordt je zomaar op je plaats gezet. Ja Skip, er is altijd baas boven baas. Toktoktoktoktok.

Zwarte kip protest  Black chicken protest

Payka, partner in crème.  Partners in crime

Scharrelskip(pen). Free range chickens.

Norwegian Buhund Skip was tangled up. De farmer called the chickens kiiipkipkip (chickchickchick) which are called kip in Dutch. It was likely that Skip meant he was called to hurd the lost chickens. But his help wasn't wanted. Skip was slightly disappointed I geuss.

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

JONGLEREN

Cruzer en Semmie

Honden drukken zich uit in pantomime met geluid. Zo beïnvloeden ze de wijze van onderling communiceren. De afgegeven signalen zijn voor velerlei interpretaties vatbaar.

Elk ras heeft zijn gangbare gedrag: het eigen dialect. Honden van eenzelfde familie verstaan elkaar meestal beter als honden uit een totaal verschillende rapgroep. Dat vloeit deels voort uit het feit dat deze honden als pups nestgenootjes waren en elkaars uitdrukkingen beter herkennen. 

Neem nou bijvoorbeeld de staart. Een onmisbaar communicatiemiddel dat: gemoedstoestand en intentie overbrengt, geur verspreidt door te zwaaien en dienst doet bij snelle bewegingen als roer om de balans te bewaren. Hoog gedragen staarten kunnen de indruk wekken dat de bezitter erg zeker van zijn zaak is. Voor een hond die weinig contact heeft (gehad) met overige hondenrassen kan het provocerend werken zonder dat dit de bedoeling van de hoge staartdrager is. Daarbij speelt de volledige houding van de staartdrager een sleutelrol. (Mijn twee welhaast uiterlijk identieke honden, beide krulstaarten, wekken ieder een andere reactie op.) Het kernwoord is hier jongleren of jong leren. Laat je pup of jonge hond onder toezicht en begeleiding kennis maken met anders uitziende honden. 

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak

SOORT ZOEKT SOORT

Skip en Cruzer jagen samen passioneel. 

Wilde spelletjes daar doen ze liever niet aan.

Je hoort het wel vaker tijdens een wandeling van een eigenaar ‘mijn hond speelt niet’. Oudere honden kunnen minder speels zijn dan voorheen. Jachthonden hebben andere individuele interesses zoals speuren en snuffelen. Bij de doorsneehond ligt het vaak aan het ‘opgedrongen’ speelkameraadje of hij wel of niet speelt. Honden spelen alleen met aardige soortgenoten: vriendjes waarbij zij zich op hun gemak voelen. Het eigen ras of type geniet daarbij de voorkeur (vermoedelijk begrijpen ze elkaars intenties en mimiek beter). Want iedereen heeft een speciale manier van spelletjes spelen: de mate van lichamelijk contact, het soort spel, de duur en het tempo ervan, ruwe of voorzichtige trant. 

Zo houden Labradors, Boxers, Doggen en aanverwanten vaak van onbehouwen contactsporten, terwijl herderachtigen hoeden en drijven in hun spel integreren. Poolhonden zien graag de eigen comfortzone gerespecteerd. Windhonden trekken weer liever sprintjes. Daarnaast is de entourage van belang: is er voldoende gelegenheid aanwezig om zich te verschuilen, verschansen of verstoppen om zich te onttrekken aan ongewenste manieren van de ander(en), of een gevoel van onveiligheid. Bedenk een volgende keer wanneer je verklaart ‘mijn hond wil niet spelen’ of de spelpartner in kwestie jouw hond wel aanstaat. Met het juiste speelkameraadje en een passende spelmodus kan zelfs een oudje tot leven komen!

Skollie en Skip houden van worst(elen).

www.kluifje.com - de originele hondensite met kunst, cultuur & vermaak