dinsdag 19 januari 2021

DRENTSE PATRIJSHOND

 

Na meerdere ontmoetingen begreep ik pas dat de gepensioneerde onderwijzeres haar hond op dat moment uitliet. Haar tegendraadse Drentse Patrijshond zag je nooit. Zij struinde meestal langs de houtwallen op zoek naar fazanten. Hoe ze dan wist waar haar hond zich bevond, vroeg ik haar. ‘Dat hoef ik niet te weten’, antwoordde ze. ‘Hij moet mij in de gaten houden en niet andersom.’ Verloor de hond haar uit het oog omdat hij op een bepaalde plek te lang had gedraald, dan volgde zij onverdroten haar weg en liep doodgemoedereerd naar huis.

Het was ruim na sluitingstijd toen we die bewuste dag met de auto langs de buurtsuper reden. Naast de gesloten ingang zat een van de kassameisjes op een muurtje met de ons bekende jachthond half op schoot. Hier was iets niet in de haak en we draaiden de parkeerplaats op. Het meisje vestigde haar blik hoopvol op ons. ‘Is dat Medja?’ vroegen we. Het meisje knikte. Tussen de middag had zijn bazin er boodschappen gedaan. De hond had zij naast de entree gestald. Doordat zij via de openstaande magazijndeur het pand aan de zijkant had verlaten, was ze gladweg vergeten de hond mee te nemen. Die zat nog steeds trouwhartig te wachten.

De filiaalmanager was allesbehalve een hondenliefhebber en wilde de politie bellen, maar het winkelmeisje had zich vrijwillig aangeboden om zich over hem te ontfermen. Mevrouw was een vaste klant en woonde in de buurt. Ze moest intussen vast gemerkt hebben dat ze haar hond vergeten was. Nu zat de dierenvriendin hier al uren en wist niet wat te doen. Tot haar grote opluchting besloten we Medja mee te nemen om hem thuis af te leveren. Door het raam zagen we het gezin gezellig aan tafel zitten. Onvoorstelbaar dat ze konden eten terwijl de hond kwijt was. Onge├»nteresseerd hoorden ze ons verhaal aan en bekenden dat ze de hond eigenlijk nog niet hadden gemist. ‘Waarom we al die moeite hadden gedaan. De zelfstandige hond wist drommels goed de weg naar huis!’ Medja kwispelde blij, maar niemand besteedde aandacht aan hem. We aaiden hem nog een laatste keer over zijn bol.

*Medja was een teef, maar de eigenaresse vond dat een hond een mannetje is.